Mijn verhaal

Sara Coster: van wensmoeder tot kinderwenscoach/deskundige

Ik dacht altijd “op mijn 34ste ben ik wel moeder van 2 kinderen”, maar toen ik de dag na mijn 35ste verjaardag om me heen keek zag ik wel veel lege wijnflessen, wat slap geworden restjes chips en een enkele logé met een kater, maar ik was geen moeder, wel single …

Ik besloot dat het tijd was om goed na te gaan denken. Al gauw wist ik dat mijn kinderwens groot genoeg was om plan B te verkennen: een kind zonder partner. Ik wilde het niet in mijn eentje doen, ik wilde voor het kind dat het een betrokken vader zou hebben en zo kwam ik al gauw op het idee om te kijken of ik een homostel zou kunnen vinden om een co-ouderschap mee aan te gaan. Ik wilde dat op 50/50 basis, dus de tijd, de zorg, en de beslissingen gelijkwaardig delen.

Die zoektocht was niet makkelijk, maar uiteindelijk vond ik Simon en Luca via een oproep op de  website van Meer dan Gewenst, de stichting voor roze ouderschap. Na een intensief kennismakingstraject van een half jaar gaven we elkaar het “ja-woord”. We zouden samen gaan proberen kinderen te krijgen! Tweeëneenhalf jaar en drie (zware) miskramen later lag eindelijk onze zoon Lorenzo in mijn armen. Te vroeg geboren, te klein en te licht, maar hij was er!
Maar mijn hele lijf en ziel zeiden: “Je bent van mij en ik ga je met niemand delen”. Het co-ouderschap leek me ineens het slechtste plan dat ik ooit had bedacht.

Gelukkig trok de kraamhormoonwolk geleidelijk op en werkten we langzaam naar de verdeling toe. Toen we na tien maanden volledig in het 50/50 schema zaten en ik weer enigszins normaal na kon denken, vroeg ik de vaders of ze samen met mij Lorenzo een broertje of zusje zouden willen proberen te geven. Dat wilden ze graag en dan wilde dit keer Luca de biologische vader worden. We gingen meteen aan de slag, want het zou zomaar kunnen dat er weer miskramen op de loer lagen. Dit keer was het bij de eerste poging raak en ging het meteen goed. Dit keer had ik veel minder moeite om de baby te delen, deels ook omdat de dagen dat ik in mijn eentje voor twee kleine kinderen zorgde best zwaar waren.

Toen de kinderen 1 en 2 jaar oud waren ben ik verhuisd naar een huis schuin tegenover het huis van de vaders. De kinderen zijn de ene helft van de week bij hun vaders en de andere helft bij mij. Vakanties doen we soms samen, soms apart, feestdagen meestal samen, verjaardagen altijd samen. De kinderen zijn inmiddels 9 en 11 jaar en vinden het heel gewoon om in 2 huizen te wonen, 1 huis lijkt ze echt héél saai. Kinderen op school vinden het ook heel gewoon dat Lorenzo en Claudio 2 vaders en 1 moeder hebben.

Ik besloot mijn verhaal op te schrijven, zodat andere mensen er iets aan zouden kunnen hebben. Ter inspiratie en ter acceptatie. Al zou er maar één homostel dat ongewenst kinderloos was, door dit boek wél hun grootste wens in vervulling zou zien gaan, dan zou het voor mij al het werk al waard zijn.
Toen het boek de wens en de vaders eenmaal uitgekomen was, stroomde mijn mailbox over van mensen die over hun kinderwens wilden komen praten. “Ik dacht dat ik ongewenst kinderloos zou blijven, maar toen las ik je boek, er gaat een wereld voor me open, ik moest huilen en lachen tegelijk!”
Mijn bank zat elke avond vol en ik kreeg de ene fles wijn na de andere. Ik drink niet en de kasten raakten overvol.

Ik werkte al 25 jaar in de ICT, en besloot het roer om te gooien: ik werd kinderwenscoach.
Ik geef nu workshops en lezingen en ondersteun mensen die single, lesbisch, homo of bi zijn en een kinderwens hebben. Mensen staan voor enorme beslissingen: “Ga ik proberen mijn grootste wens te vervullen en zo ja, in welke vorm en met wie?”
Ik geef geen adviezen, maar probeer door het stellen van vragen mensen verder te helpen op hun pad, daarbij het belang van het kind niet uit het oog verliezend.

Ik ben bestuurslid van Meer dan Gewenst, de stichting voor roze ouderschap. Namens hen organiseer ik o.a. informatiebijeenkomsten en ook speeddates waar homostellen, lesbische stellen en (hetero of LHBT) singles met kinderwens elkaar kunnen ontmoeten, uiteraard niet om “speed” een kind te maken, maar om eventueel mailadressen uit te wisselen om een kennismakingstraject te starten.

Ik hoop wensouders te helpen op het pad van hun kinderwens door het stellen van verdiepende vragen, het geven van informatie en ook door mensen de kans te geven anderen te ontmoeten met een soortgelijke wens. Dit alles kan mensen helpen om een weloverwogen, goedgeïnformeerde, voor hen passende keuze te maken.

Mijn cliënten zijn single vrouwen, homo stellen, lesbische stellen en alleenstaande mannen met kinderwens.

Ik ben ontzettend gelukkig met ons co-oudergezin. We zijn één gezin, dat woont in twee huizen. Ik prijs mezelf nog dagelijks rijk dat het heeft mogen lukken, we hebben twee gezonde jongens (van inmiddels 9 en 11 jaar) en alles gaat goed. Zelfs als ik een kneedgum en 3 steentjes uit de wasmachine vis en een pen uit de droger (yes …), voel ik me gelukkig, dat ik ook dit deel van het moederschap mee mag maken!

Sara Coster
kinderwenscoach
auteur van de wens en de vaders
co-ouderschap tussen single vrouw en homostel
bestuurslid stichting Meer dan Gewenst
onderdeel van samenwerkingsverband Expertisecentrum Single en Kinderwens (met Barbara Lammerts van Bueren en Carolina Konijn)

 

Reacties zijn gesloten.